Årets sommarlåt er sjølvsagt Ambitions med Donkeyboy og Idol-Linnea (det er forresten kjekt når folk ein aldri fekk så voldsomt sansen for, og eigentleg meir eller mindre har gløymt med tida, dukkar opp igjen etter nokre år og gjer kule ting). Eg blir nesten lukkeleg kvar gong eg høyrer den (i snitt atten tusen gongar dagleg på P3, vil eg anslå).
Men ein kan jo ikkje berre høyre på gladmusikk heller. Og om årets sommarlåt er Ambitions, er nok årets sommaralbum for min del Elvis Perkins in Dearland, av bandet med same namn. Melankolsk og fint på ein ikkje så veldig varm sommarkveld. Så får det heller vere at plata slett ikkje er splitter ny eller noko. Eg merka meg namnet for månadsvis sidan, men fekk ikkje somla meg til å gjere noko med det før no nylig. Eg anbefaler ikkje andre å vente så lenge, for det er det ingen grunn til. Har du Spotify, kan du nemlig klikke her for å høyre albumet.
Éin arbeidsdag igjen til ferie.
8. juli 2009
5. juli 2009
Bysommar II
For første gong på lenge, og sannsynligvis for siste gong før eg tek ferie, har eg hatt heile dagen for meg sjølv i leilegheita, utan ein einaste avtale med nokon eller noko. Dette har eg gjort i dag:
- vakna
- sovna
- vakna
- stått opp
- sett på ein klesvask
- gått ut med glass-og-metall-søpla, med påfølgande spasertur
- kjøpt druer på Joker, fordi eg trengte pose til søppelbøtta (det går an å vere for flink med å bruke handlenett...)
- hengt opp klesvask
- ete brunsj
- vaska opp
- sett på TV
- konsumert ei kanne med te
- lese fleire hundre sider, gjort ferdig to bøker og starta på ei ny
- testa ut kaffibryggaren eg fekk i forrige veke (den virka, så eg er klar for kaffibesøk)
- gått ut med papirsøpla, med påfølgande spasertur
- surfa på internett
- laga middag
- ete middag
- lagt middagsrestar i lunsjboks til i morgon
- vaska opp
- lagt saman klesvask
- snakka i telefon med opphavet
- tatt backup
- svart på e-postar frå folk som gjerne vil ha rommet mitt til hausten
- prøvd å bestemme meg for kva eg skal bruke eit 500 kroners universalgåvekort på
- ete druer
Dette får meg til å tenke. Dersom eg ikkje hadde hatt jobb eller venner, tenk på alt eg hadde fått gjort!
Men kor lenge hadde det eigentleg vore gøy?
- vakna
- sovna
- vakna
- stått opp
- sett på ein klesvask
- gått ut med glass-og-metall-søpla, med påfølgande spasertur
- kjøpt druer på Joker, fordi eg trengte pose til søppelbøtta (det går an å vere for flink med å bruke handlenett...)
- hengt opp klesvask
- ete brunsj
- vaska opp
- sett på TV
- konsumert ei kanne med te
- lese fleire hundre sider, gjort ferdig to bøker og starta på ei ny
- testa ut kaffibryggaren eg fekk i forrige veke (den virka, så eg er klar for kaffibesøk)
- gått ut med papirsøpla, med påfølgande spasertur
- surfa på internett
- laga middag
- ete middag
- lagt middagsrestar i lunsjboks til i morgon
- vaska opp
- lagt saman klesvask
- snakka i telefon med opphavet
- tatt backup
- svart på e-postar frå folk som gjerne vil ha rommet mitt til hausten
- prøvd å bestemme meg for kva eg skal bruke eit 500 kroners universalgåvekort på
- ete druer
Dette får meg til å tenke. Dersom eg ikkje hadde hatt jobb eller venner, tenk på alt eg hadde fått gjort!
Men kor lenge hadde det eigentleg vore gøy?
2. juli 2009
Bysommar
Det er varmt. Om ei veke tek eg ferie, turen går til Trivselsfylket. Men inntil vidare er eg i Oslo og jobbar, og innimellom nyt eg finvêret. Fortrinnsvis i bakgården etter solnedgang. Med ei bok. Og til helga ligg det an til årets første bad ute, viss ein ikkje reknar med Dødehavet.
Det overordna målet mitt for denne sommaren er å lese minst to bøker i veka. Det går riktig så fint foreløpig, og eg trur det kan gå enda betre dei to vekene eg skal vere i Førde.
Derfor har eg igjen blitt ein ivrig brukar av biblioteket. Det er lenge sidan eg har vore der så ofte som no, men eg hugsar ein gong i min barndom, eg var kanskje ti år, då eg kom heim frå Førde kommunale bibliotek og proklamerte at det begynte å bli kjedelig, for eg hadde faktisk lest alle bøkene i barneavdelinga der. Det var nok ikkje heilt sant, men kanskje heller ikkje så langt unna sanninga som ein kanskje skulle tru.
No er eg altså fast gjest på Deichmanske, og mykje har skjedd sidan sist. No kan ein til dømes lage ei hugseliste på internett med bøker ein vil lese ein eller annan gong, og ut frå lista mi ser eg at det ikkje er fare for at historia frå ti-års-alderen skal gjenta seg med det første. Heldigvis. Når ein er klar til å lese ei bok, trykker ein ganske enkelt på "bestill", og så får ein SMS når boka er klar til henting på ein fritt valt filial. Tada.
Og neidå, eg trur slett ikkje at folk ikkje veit om at dette går an. Eg har også visst om det lenge. Men berre tenk over det. Dette tilbodet har vi. Heilt gratis! Det er då ganske fantastisk?
Og i morgon skal eg begynne seint og jobbe kort dag, så i kveld skal eg sitte ute til det ikkje er nok lys til å lese i det heile tatt. Eg gler meg.
Det overordna målet mitt for denne sommaren er å lese minst to bøker i veka. Det går riktig så fint foreløpig, og eg trur det kan gå enda betre dei to vekene eg skal vere i Førde.
Derfor har eg igjen blitt ein ivrig brukar av biblioteket. Det er lenge sidan eg har vore der så ofte som no, men eg hugsar ein gong i min barndom, eg var kanskje ti år, då eg kom heim frå Førde kommunale bibliotek og proklamerte at det begynte å bli kjedelig, for eg hadde faktisk lest alle bøkene i barneavdelinga der. Det var nok ikkje heilt sant, men kanskje heller ikkje så langt unna sanninga som ein kanskje skulle tru.
No er eg altså fast gjest på Deichmanske, og mykje har skjedd sidan sist. No kan ein til dømes lage ei hugseliste på internett med bøker ein vil lese ein eller annan gong, og ut frå lista mi ser eg at det ikkje er fare for at historia frå ti-års-alderen skal gjenta seg med det første. Heldigvis. Når ein er klar til å lese ei bok, trykker ein ganske enkelt på "bestill", og så får ein SMS når boka er klar til henting på ein fritt valt filial. Tada.
Og neidå, eg trur slett ikkje at folk ikkje veit om at dette går an. Eg har også visst om det lenge. Men berre tenk over det. Dette tilbodet har vi. Heilt gratis! Det er då ganske fantastisk?
Og i morgon skal eg begynne seint og jobbe kort dag, så i kveld skal eg sitte ute til det ikkje er nok lys til å lese i det heile tatt. Eg gler meg.
14. juni 2009
Iste
Eg er kresen i drikkevegen (ja, der også). Det går stort sett i vatn, enten fordi eg synest alt det andre som går an å drikke ikkje er spesielt godt, fordi eg blir lei av det, eller fordi det ikkje er spesielt sunt (og dessutan måtte eg rotfylle i fjor, det har eg ikkje tenkt å gjere meir). Juice til frokost på 17. mai. Caffe Latte på kafé. Og så drikk eg mengder av te. I den kalde årstida kan eg sikkert drikke ein liter eller to om dagen. Grønn te, svart te, krydder- og urtete går ned på høgkant.
Eg drikk varm te om sommaren også, særleg på kvelden og når vêret er dårleg. Men når det er varmt ute, fristar det lite. Og då kan ein heldigvis lage iste! Eg har ein favorittbutikk for te, som eg ikkje greier å uttale namnet på: Les Palais des Thés. Dei har to butikkar i Oslo. Her kan du få 100 gram te for ein femtilapp (sekstilapp, strengt tatt), eller for fleire hundre kroner. Eg likar å gå der og kikke, smake på dagens te, og av og til kjøpe noko. I fjor sommar gjekk eg og Hedda dit og spurte om dei hadde tips til korleis ein kunne lage iste, og kva tetypar som var gode til formålet.
Eg endte opp med denne teen i fjor (dei hadde fleire gode forslag, og Hedda fekk med seg ein svart te, trur eg), og synest også i år at han er veldig god til iste. Eg har også prøvd han varm, men det fungerte ikkje heilt for meg.
Her er oppskrifta eg fekk av Tepalasset (sånn omtrentleg):
1 liter kaldt vatn
10 teskeier te (The du Hammam kostar godt under hundrelappen, men med slike mengder te blir dette likevel ikkje nødvendigvis noko veldig økonomisk alternativ til Nestea eller Lipton. Men uendeleg mykje betre og sunnare!)
La trekke i ein halvtime i kjøleskapet. Tepalasset sel sjølvsagt store filter du kan bruke. Eg er tom, og har dei siste gongane brukt kaffifilter i lett desperasjon. Dei er altfor tjukke, men fungerer sånn nokonlunde. Du kan sjølvsagt søte teen med sukker eller honning om du vil. For min del er halve vitsen å sleppe unna det søte klisset frå butikken, så eg drikk han akkurat som han er, når denne teen får trekke etter oppskrifta over, blir han ikkje bitter. Isbitar er ingen dum idé heller.
Min sommarfavoritt!
Eg drikk varm te om sommaren også, særleg på kvelden og når vêret er dårleg. Men når det er varmt ute, fristar det lite. Og då kan ein heldigvis lage iste! Eg har ein favorittbutikk for te, som eg ikkje greier å uttale namnet på: Les Palais des Thés. Dei har to butikkar i Oslo. Her kan du få 100 gram te for ein femtilapp (sekstilapp, strengt tatt), eller for fleire hundre kroner. Eg likar å gå der og kikke, smake på dagens te, og av og til kjøpe noko. I fjor sommar gjekk eg og Hedda dit og spurte om dei hadde tips til korleis ein kunne lage iste, og kva tetypar som var gode til formålet.
Eg endte opp med denne teen i fjor (dei hadde fleire gode forslag, og Hedda fekk med seg ein svart te, trur eg), og synest også i år at han er veldig god til iste. Eg har også prøvd han varm, men det fungerte ikkje heilt for meg.
Her er oppskrifta eg fekk av Tepalasset (sånn omtrentleg):
1 liter kaldt vatn
10 teskeier te (The du Hammam kostar godt under hundrelappen, men med slike mengder te blir dette likevel ikkje nødvendigvis noko veldig økonomisk alternativ til Nestea eller Lipton. Men uendeleg mykje betre og sunnare!)
La trekke i ein halvtime i kjøleskapet. Tepalasset sel sjølvsagt store filter du kan bruke. Eg er tom, og har dei siste gongane brukt kaffifilter i lett desperasjon. Dei er altfor tjukke, men fungerer sånn nokonlunde. Du kan sjølvsagt søte teen med sukker eller honning om du vil. For min del er halve vitsen å sleppe unna det søte klisset frå butikken, så eg drikk han akkurat som han er, når denne teen får trekke etter oppskrifta over, blir han ikkje bitter. Isbitar er ingen dum idé heller.
Min sommarfavoritt!
10. juni 2009
Ny ferielov?
Eg er ikkje eit rausare menneske enn at eg kosar meg litt når skråsikre folk (sjølvsagt slike som alltid meiner noko anna enn meg, og attpåtil med begredeleg rettskriving) trekk slutningar som rett etterpå viser seg å vere fullstendig feil.
Og vi kan alle lære eitt og anna av denne Hildegunn. For eksempel at kvart blogginnlegg må slutte med eit patosfylt avsnitt. Eg kom ikkje på noko i farta, så eg kopierer like godt Hildegunns (eller Hildegunn's, som det sjølvsagt heiter der i garden):
Nok er nok! Nordmenn skal kunne reise på ferie uten å bli satt i fare av muslimske terrorister.
Og vi kan alle lære eitt og anna av denne Hildegunn. For eksempel at kvart blogginnlegg må slutte med eit patosfylt avsnitt. Eg kom ikkje på noko i farta, så eg kopierer like godt Hildegunns (eller Hildegunn's, som det sjølvsagt heiter der i garden):
Nok er nok! Nordmenn skal kunne reise på ferie uten å bli satt i fare av muslimske terrorister.
6. juni 2009
Bokmelding: Boktyven (Markus Zusak)
Eg har rolige dagar for tida. Det er ganske fantastisk, ikkje minst fordi eg får tid til å lese mykje. Målet mitt for 2009 er å lese i gjennomsnitt minst ei bok i månaden. Eg ligg veldig godt an så langt, synest eg. (Lista til høgre her blir forresten oppdatert etterkvart som eg les nye bøker, til allmenn glede og inspirasjon (forhåpentligvis, elles er uansett det godt å få tilfredsstilt eksponeringstrangen litt ekstra, som om ikkje ein blogg i seg sjølv var nok).)
Eg har nettopp fullført Boktyven av Markus Zusak. Handlinga finn stad i Tyskland under 2. verdskrig. Boktjuv og hovudperson er Liesel, ei ung jente som har hamna i fosterheim. Handlinga spinn rundt hennar univers. Vi blir kjent med nabolaget, kameraten Rudy, fosterforeldra, og jøden Max som familien skjuler i kjellaren. Og det er Døden sjølv som er forteljar.
Boka har nærast blitt lovprist av mange bokmeldarar, ikkje minst på grunn av dette fikse forteljargrepet. Men det er nettopp her det går litt skeis for meg. Frå første stund synest eg Døden er ein ganske skuffande og flåsete forteljar, og språket blir slitsomt og masete. Heldigvis opplevde eg det som mest irriterande i starten, så etterkvart gjekk det likevel greit å lese boka. Og ho er i grunnen verdt å lese. Historia er fengande nok, og sjølv om eg (og mange med meg) har lese mykje litteratur med handling frå krigen, får eg ikkje umiddelbart kjensla av å ha lese akkurat dette før, sjølv om det kanskje ikkje er heilt revolusjonerande heller.
Boka er full av frampeik, og lesaren er fullstendig klar over handlinga og korleis historia sluttar lenge før ein har lese så langt. Likevel greier forfattaren (trass i Døden, som altså etter mi meining er litt for mykje til stades i heile boka) fint å halde på merksemda, og eg må innrømme at eg vart så riven med at eg vart liggande vaken for å lese dei siste hundre sidene ferdige i fleire timar etter normal leggetid på ein kvardag. Det er ikkje så ofte det skjer meg no for tida.
Mange er altså ikkje einige i min kritikk, så det er berre å gi boka (og Døden) ein sjanse. Den er uansett verdt å lese.
(I dag har eg vore på biblioteket for første gang på månadsvis. Det skal eg begynne med litt oftare. Kanskje det kjem fleire bokmeldingar om ikkje så lenge...)
Eg har nettopp fullført Boktyven av Markus Zusak. Handlinga finn stad i Tyskland under 2. verdskrig. Boktjuv og hovudperson er Liesel, ei ung jente som har hamna i fosterheim. Handlinga spinn rundt hennar univers. Vi blir kjent med nabolaget, kameraten Rudy, fosterforeldra, og jøden Max som familien skjuler i kjellaren. Og det er Døden sjølv som er forteljar.
Boka har nærast blitt lovprist av mange bokmeldarar, ikkje minst på grunn av dette fikse forteljargrepet. Men det er nettopp her det går litt skeis for meg. Frå første stund synest eg Døden er ein ganske skuffande og flåsete forteljar, og språket blir slitsomt og masete. Heldigvis opplevde eg det som mest irriterande i starten, så etterkvart gjekk det likevel greit å lese boka. Og ho er i grunnen verdt å lese. Historia er fengande nok, og sjølv om eg (og mange med meg) har lese mykje litteratur med handling frå krigen, får eg ikkje umiddelbart kjensla av å ha lese akkurat dette før, sjølv om det kanskje ikkje er heilt revolusjonerande heller.
Boka er full av frampeik, og lesaren er fullstendig klar over handlinga og korleis historia sluttar lenge før ein har lese så langt. Likevel greier forfattaren (trass i Døden, som altså etter mi meining er litt for mykje til stades i heile boka) fint å halde på merksemda, og eg må innrømme at eg vart så riven med at eg vart liggande vaken for å lese dei siste hundre sidene ferdige i fleire timar etter normal leggetid på ein kvardag. Det er ikkje så ofte det skjer meg no for tida.
Mange er altså ikkje einige i min kritikk, så det er berre å gi boka (og Døden) ein sjanse. Den er uansett verdt å lese.
(I dag har eg vore på biblioteket for første gang på månadsvis. Det skal eg begynne med litt oftare. Kanskje det kjem fleire bokmeldingar om ikkje så lenge...)
23. mai 2009
Dermed basta!
Eg er på beina igjen etter nokre dagar med det som for tida heiter "influensalignende symptomer". Og kva ser eg? Stemmeskandale i Grand Prix! Eg hugsar eg lurte litt på kvifor Norge plutseleg skulle lese opp stemmene heilt til slutt, men det var liksom ikkje tida til å ta den diskusjonen der og då heller, og sidan har eg ikkje tenkt så mykje over det. Men altså var det stemmeskandale.
Dagbladet tek ansvar og skriv ei sak om nettopp dette, sjølvsagt med kommentarfelt til. Denne tråden likte eg ganske godt. Førstemann meiner tilsynelatande at heile Europa har konspirert i Alexander Rybak sin favør. Nummer to har ikkje lese saka, men vil gjerne uttale seg om korrupte naboar i aust. Nestemann prøver tilsynelatande å oppklare (men tør eg lese mellom linjene at vedkommande svidde av nokre femmarar sjølv?). Og avslutningskommentaren er ubetaleleg.
(Det går an å klikke på biletet viss du er langsynt...)
Dagbladet tek ansvar og skriv ei sak om nettopp dette, sjølvsagt med kommentarfelt til. Denne tråden likte eg ganske godt. Førstemann meiner tilsynelatande at heile Europa har konspirert i Alexander Rybak sin favør. Nummer to har ikkje lese saka, men vil gjerne uttale seg om korrupte naboar i aust. Nestemann prøver tilsynelatande å oppklare (men tør eg lese mellom linjene at vedkommande svidde av nokre femmarar sjølv?). Og avslutningskommentaren er ubetaleleg.
(Det går an å klikke på biletet viss du er langsynt...)
Abonner på:
Innlegg (Atom)
